INTERVISTË ME ADEM DEMAÇI, NJERIU I PARË POLITIK I UÇK-së

0
816

Adem demaçi, ZiK

Zëri i Kosovës, 20 gusht dhe 27 gusht 1998

Ka qenë e domosdoshme të kombinohët forca dhe politika

Zëri Kosovës: Këto ditë Ushtria Çlirimtare e Kosvës ua dhe besimin e plotë për përfaqësues politik të saj. Duke ju uruar për besimin ndaj jush dhe njëherit për guximin që të pranoni detyrën e besuar, a mund të thoni si erdhet deri të ky post?

Demaçi: Faleminderit për urimet. Ka qenë e domosdoshme që të kombinohët në njerën anë vullneti i shprehur i këtij populli dhe që është i gatshëm për te paguar çdo çmim për lirin e vet dhe të kombinohët kjo gadishmëri e madhe për viktima, për qëndresë, për flijime me gadishmërin politike që të gjendet zgjedhja, një zgjidhje civilizuese, demokratike, politike, paqësore. D.m.th. ishte i domosdoshëm një kalim historik, një hap historik, që të kombinohët gadishmëria për të luftuar dhe për të biseduar e negociuar për zgjedhjen e problemeve. Vetëm në këtë mënyrë tash e kemi futur regjimin serb në një situatë ku ai do të detyrohët që të sillet ndryshe dhe që të mos mund të arsyetohët para botës as para opinionit të vet, se, ja, atje dikush lufton e nuk do të bëjë paqe. Politika jonë e deritashme, kryesisht nga ana e Rugovës e cila ofron vetëm lutje, vetëm shfaqje dëshirash me mjete paqësore, me këtë politikë pra, neve regjimi serb çdo herë na u përgjigj me luftë. Gjithë regjimet serbe, që nga 1912 na janë përgjigjur me luftë. Së pari herë në histori, populli shqiptarë ke në gjendje që nga gjiri i vet të nxjerrë një forcë e cila është në gjendje t’ia dalë me forcën e pushtuesit. Është fat i madh që ia arriëm ta bëjmë e të arrijmë në atë nivel, që të mund ta kombinojmë gadishmerinë tonë për t’u marrë me politkë, me zgjedhjën politike e paqësore të problemit, por duke qenë të gatshëm që edhe të luftojmë në qoftë se regjimi serb na e imponon luftën, sikurse që po na imponon. Kjo është ai niveli i ri i vetëdijes se përgjithshme të popullit.

ZiK: Ju kohë më parë Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së i keni vënë kushtin “Ballkania”. Ju, megjithatë sot jeni njeriu i parë politik i UÇK-së. Kush lëshoi pe ndaj tjetrit: UÇK-ja ndaj “Ballkanisë” apo “Ballkania” ndaj UÇK-së?

Demaçi: Shikoni, ne kemi bërë biseda të shumta edhe derisa UÇK-ja ka qenë një grup i vogël njerëzish, e bota nuk ja vu veshin se çka thotë, por kur sot UÇK-ja është bërë faktori numër një dhe i vetëm, kryesor, esencial në mbrojtjën e shqiptarëve dhe në përpjekjët të shqiptarëve, çdo fjalë e UÇK-së matet edhe shikohët me mikroskop. Prandaj, edhe përpjekja ime ka qenë që me biseda të shumta të gjata të mirremi vesh që duhet të përpiqemi të arrijmë ato çka në keto rrethana është e mundur të arrihet pa humbur asgjë nga inetresi esencial i popullit tonë dhe ky mund i madh, kjo sakrificë e madhe e popullit tonë të kurorëzohet me sukses. Ballkania ime është një projekt i cili buron nga referendumi i ‘91- tës. Ju që i keni parë ato fletat e votimit, keni parë se aty janë disa fjalë shtesë me të drejtë që të bëhët Republikë e lirë, suverene… dhe me të drejtë të hyjë në bisedime për diçka tjetër. Mirëpo, meqenëse UÇK-ja është shprehje ekstreme e vullnetit të popullit shqiptar dhe meqenëse të gjithë jemi të obliguar që t’i përmbahemi asaj kornizës dhe mandatit që na e ka dhënë referendumi i ’91-tës, atëherë asnjëra palë prej nesh nuk ka bërë krejt populli dhe të cilin e ka votuar krejt populli dhe prapa të cilit qëndron krejt populli. Jemi në një punë të përbashkët dhe unike.

ZiK: Çfarë deshët të thoshit me “shprehje ekstreme e vullnetit të popullit” nga UÇK-ja?

Demaçi: Shprehje ekstreme është kur njeriu lufton. Lufta është vazhdim i politikës me mjete të tjera. Dhe, kur njeriu është i gatshëm të vdesë për çështje, ajo është shprehje ekstreme e dëshirës për ta arritur atë çështje.Munden njerëzit të përpiqen për të arritur diçka, por pa sakrifikuar, a gadishmëria për të vdekur është mënyra më ekstreme për të arritur atë çështje.

mm_lm

ZiK: Më herët e zutë në gojë referendumin e ’91-tës. A do të thotë se UÇK-ja ka hequr dorë nga kërkesat më të gjera territoriale të saj, kur thoni se është pajtuar që të mbështet në referendumin e vitit 1991?

Demaçi: UÇK-ja është Ushtria Çlirimtare e Kosovës, do të thotë ajo kërkesat dhe barrat e saja duhet t’i marrë në përputhje me emrin që e ka. UÇK-ja nuk është Ushtri Çlirimtare Gjithëshqiptare, por është Ushtri Çlirimtare e Kosovës!!! Ato formulimet e dikurshme që janë bërë prej gjeneratës në gjenerat, ato i kanë takuar asj kohe kur UÇK-ja ka qen prej 15 njërzish, pastaj 30 njerëz 100, 300 … Por, kur ka ardhur situata të ketë me mijëra njerëz nën armë, ku është shëndrruar kjo në një armatë të vertetë, e cila është në gjendje t’iu bëjë ballë edhe ofansivave që nuk i ka parë prej se egziston kjo tokë, atëherë gjërat duhet të formulohën në mënyrë më adekuate, më të pranueshme dhe më në raport me emrin dhe atë që i pranohët në botë. Kështu që, atë kohën e pubertetit, atë kohën e djalërisë, UÇK-ja e ka dhënë tash pas kalimit të kësaj ofenzive, UÇK-ja faktikisht e ka dhënë provimin e pjekurisë. Është krijes më e pjekur, më serioze, e cila nuk lejon të merret me formulime shumë të pasakta, shumë të gjëra, të papërcaktuara sa duhet e si duhet dhe nuk lejon që të merrët me një politikë e cila mund të shkatojë pengesa të shumta në rrugën e popullit shqiptar drejt lirisë. Kjo është ajo që janë bërë disa korigjime të vogla dhe janë korigjime të mendimit kur gjithë njerëzit e lirë… Qe, edhe unë kur kam punuar atëherë si i ri, kemi formuar Lëvizjën Revulucionare për Bashkimin e Shqiptarëve. D.m.th as ne ne s’kemi pasur mundësi që të dalim nga ajo deshira jonë, sepse në atë kohë äshtë përzier dëshira jonë me mundësitë, arsyet dhe dijet tona politike. Edhe ne e kemi formuluar në atë mënyrë. Të njëjtën gjë e kanë bërë edhe keta djelmoshat tanë atëherë kur kanë qenë më të ri, atëherë kur kanë qenë më pak, atëherë kur ka qenë situata më ndryshe. Kurse sot pranojnë që lufta jonë të formulohët në suazat e mundshme dhe në suazat e pranueshme edhe për neve ashtu edhe për botën?!

ZiK: Ju doni të thoni se UÇK-ja porsa u forcuar hoqi dorë nga programi i saj. Ajo vërtetë quhet Ushtria Çlirimtare e Kosovës, por ajo në programin e vet zoti Demaçi me shprehjen gjeografike „Kosovë“ nënkupton trojet shqiptare në ish Jugosllavi. Ne po dëgjojmë befasi trishtuese nga ju…

Demaçi: UÇK-ja nuk ka qenë ndonjë program i formuluar ose ndonjë program tepër i kristalizuar dhe tepër i vendosur me çdo kusht që mbeshtetet. Ai ka qenë një program i njerëzve të rinj të cilët në rendë të parë i kanë qitë dëshirat, pastaj ka dalë arsyeja dhe gjërat tjera. Kështu që UÇK-ja nuk po heqë dorë nga liria e popullit, nuk po heqë dorë nga përkrahja e shqiptarëve kudo që janë. Kjo shkon në ineteres reciprok dhe nuk iket shumë nga esenca, siç po mendoni ju se ka hequr dorë nga programi i vet. Kjo është pjesa esenciale e programit të UÇK-së. Kosova si pjesë më e madhe e robëruar e popullit tonë. Në qoftë se zgjidhet ky problem atëherë automatikisht edhe shqiptarët rreth e rrotull do ta përmirësonin dukshëm situatën e vet, sepse atëherë do të kishin mbështetje më të madhe dhe nuk do të gjendshin në situatë që të nëpërkëmbshin nga të tjerët. Dhe, gjithashtu kjo hynë në funksion të përshtatjës së kohës. D.m.th. dëshira e popullit shqiptar e cila ka qenë legjitime që nga Lidhja e Prizrenit, për shumë shkaqe nuk arriti t’i realizonte dëshirat, të drejtat e veta legjitime në atë kohë. Dhe, në atë kohë formoheshin shtetet etj. Etj. Por, ne qelluam pjesa më e dobët e Ballkanit këtu, edhe siç dihet çdokush na e mori nga një copë, dikush më shumë e dikush gjysmën. Por, sot ka ardhur situata që t’i kemi parasysh të gjitha, realitetin, të nisemi nga realitetet e pashkelshme, në qoftë se duam të ecim përpara. Këtu është një fat i madh që udhëheqësit e UÇK-së e kanë kuptuar këtë punë dhe po sillen me një pjekuri shumë të madhe.

ZiK: Ju e keni pëlqyer kërkesën e Shtabit të Përgjithëm të UÇK-së për dorëheqje nga veprimtaria partiake, ndërkohë që dorëheqje ende nuk keni dhënë…

Demaçi: Dorëhqja është nënkuptuar menjëherë porsa e kam dhënë pëlqimin se pajtohëm që të angazhohëm si udhëheqës politik i UÇK-së, ajo nënkupton dorëheqjen. Mua më ka bërë nder të madh, dhe më ka ardhur shumë mirë, sepse kërkesa e tyre ka qenë e drejtuar në këtë menyrë, sepse me këtë gjë ata kanë treguar se donë të bëhën ushtri e Kosovës, e kurrfarë partie, e kurrfarë ideologjie, por të jetë ushtri në sherbim të popullit, kjo edhe është ushtri moderne e sotme. Të tilla janë ushtritë e Evropës të cilat kanë shenuar prosperitet të madh, pikrisht sepse armata i shikon punët e mbrojtjes së popullit, sigurimit të popullit edhe punët politike i lë që të merren politikanët mes veti dhe të shtyhen et.etj. por armata mbetet gjithmonë. Kështu që nuk ndodh sikurse ka ndodh te ne, për fat të keq në historinë tonë, kushdo që vije në pushtet i heq gjeneralët, i heq ata e këta, bën ndryshime të mëdha, faktikisht e shkallmon ushtrinë, policinë, d.m.th. i shkallmon mjetet e mbrojtjes së popullit, sepse don që ato t’i ketë nën kontrollin e vet gjë e cila shkon në disfavor të popullit tonë. Me këtë gjë këta kanë treguar se i kanë tejkaluar këto dhe, mua më ka ardhur shumë mirë…

ZiK: Pra, ju keni ndërmend që të jepni dorëheqje edhe në menyrë të rregullt?

Demaçi: Po, patjetër…

ZiK: Kur do të ndodh kjo?

Demaçi: Shumë shpejt.

ZiK: Zoti Demaçi, a mendoni se me disa qëndrime të zbutura që kanë të bëjnë me UÇK-së e të cilat ju po i shpaloni këtu, do të vije deri të plasaritje të reja, tash të anëtarëve tëK-së dhe përkrahësve të shumtë të saj ?

Demaçi : Jo, nuk mendoj se do të vijë deri të plasaritja, përkundrazi unë mendoj se këto qëndrime janë të vetme të mundshme dhe nuk janë të zbutura, por keto janë qendrime të mundshme të formuluara në bazë shkencore dhe kjo do të ndikojë të mos vijë deri te plasaritja. Ka pasur mundësi që disa qendrime të trasheguara të asaj kohe të pubertetit, të themi të UÇK-së, të bëjnë dhe të sjellin plasaritje. Por, në këtë mënyrë, kështu si jemi pozicionuar tash dhe kështu si jemi marrë vesh tash, që i kemi qitur punët në binar, do të largohët çdo mundësi e plasaritjës. Plasaritjët i dëshirojnë armiqtë tanë, armiqt e popullit shqiptar dhe ato nuk do të ishin në ineteresin tonë.

ZiK : Në qoftë se kërkon Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së që ju të heqni dorë edhe nga projekti juaj privat « Ballkania » ?

Demaçi: Unë nga projekti im privat kam hequr dorë në momentin që kam pranuar që të vihem në shërbim të UÇK-së si udhëheqës politik. Ballkania është një projekt i imi i cili është bërë në kohë dhe në rrethana të caktuara për shkaqe të caktuara etj. Meqenëse ushtria jonë do të mbetet ushtri e popullit dhe e respekton vullnetin e popullit, atëherë edhe unë jam, desha s’desha, i detyruar që të luftoj për realizimin e vullnetit të popullit, bashkë me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe projektin tim unë e lë anash, le të rrijë aty, nuk lyp me hëngër, por ne luftojmë për realizimin e një projekti të cilën e dëshiron gjithë populli dhe e përkrah gjith populli.

ZiK : Zoti Demaçi, keni edhe shumë miq nëpër botë. Cili është reagimi i tyre, a ka zgjuar ndonjë kurreshtje detyra juaj e re ?

Demaçi : po nese janë miq ata janë gëzuar sepse ka qenë e domosdoshme të kombinohet forca dhe politika, forca dhe mençuria, forca dhe paqja. Ka qenë e domosdoshme që të kombinohën keto dy elemente. Po unë kamë shpresë të madhe që edhe ata që s’i kam miq, edhe ata në një mënyrë janë gëzuar, sepse ka qenë e pamundur që të vihet deri të një mendim i qartë, qëndrim i qartë nga ana e UÇK-së. Të gjithë, edhe miqtë, edhe ata që i kemi simpatizantë, e kanë të mundur që ta kenë qendrimin tonë të qartë për zgjidhjen e problemit. Të gjithve na është lehtësuar situata.

ZiK: Cili është Adem Demaçi i PPK-së dhe cili është i UÇK-së ? Mendoni se në detyrën e re do të jeni më produktiv se sa si lider i PPK-së ?

Demaçi : Sigurisht, sikur të mos mendoja se do të jem më produktiv këtu, unë nuk do të ndrroja pozicionin. Unë kam hyrë në PPK, e dini edhe vetë, në dhjetorin e vitit 1996 me qellim që ta forcoj atë parti. Diçka kemi bërë, disa sende i kemi quar përpara, mirëpo tash kur gjërat u ngatërruan në këtë situatë, kur plasi lufta, kur po ndodhin tragjedi rreth e rrotull nesh, t’i lejosh vetes të jesh komod dhe t’i lejosh vetes të mos guxosh ta marrësh përgjegjësinë jashtëzakonisht të vështirë, të rëndë e të rrezikshme sikur që është pozita ime, kjo do të ishte qyqari e palejushme dhe do të ishte tragjedi për popullin tonë, pra nëse nuk do të zgjidhej një njeri kompetent, i cili do të ishte në gjendje ta luaj rolin të cilën po na ngarkon historia tash. Dhe unë jam shumë i lumtur që kam potencial, shëndet, që kam vullnet të punoj dhe të bëjë të mundur që krejt keto sakrifica të panumërta, të papara, të cilat është duke i bërë bashkë me UÇK-në populli shqiptar të çojnë kah fitorja.

ZiK: Ju jeni ngarkuar per ndërtimin e institucioneve të Kosovës. Çfar keni ndërmend të ndërmerrni ?

Demaçi: Unë tash jamë në mendim e sipër, jamë duke studiuar çka do të ishte më e udhës, më e mirë që të ndërrmirrej. Në këtu duhet të presim edhe do kohë që faktori i tretë, d.m.th. amerikanët në rend të parë edhe Evropa ta kuptojnë se politika e Rugovës është një politikë e kotë, e deshtuar, e cila s’meriton përkrahje. Gjatë kësaj kohe, derisa amerikanët ta kuptojnë këtë punë, gjithashtu edhe Evropianët, unë do të bëjë vezhgime, vështrime, hulumtime dhe do të mundohem të gjejë njerëzit më të mirë që i ka në dispozicion sot populli ynë. Pavarsisht a i kam armiq, a i kam miq, a më kanë ndjek, a më kanë burgosur. Mua më duhën njerëz të cilët e dinë dhe e njohin zanatin e politikës. Më duhën njerëz të cilët duhët të dinë, me fjalë, me vepër, me shkrim, me sjellje, me praktikë, me rutinë e me të tjera t’i bëhen krah popullit në rrugën e lirisë.

Unë do të kem fuqi dhe kam fuqi që t’i tejkalojë të gjitha, si inatet personale eventuale, simpatitë apo antipatitë përsonale, sepse jam në shërbim të popullit dhe do të përpiqem që të bëj disa organizma të cilët do të jenë në gjendje t’i luajnë rolet.

ZiK : Për çfar organizmash bëhet fjalë ?

Demaçi : Nuk i kam emerëtuar ende, por këto do të jenë disa organizma të cilat do t’i mbledh rreth vetes njerëz specialistë nga të gjitha fushat, ku do të mund t’i kemi të gatshme kuadrat për bisedime eventuale, në mënyrë që të jemi të përgaditur e mos të shkojmë me dur në xhepa, por të dimë dhe të bëhemi që tash gati për atë ditë që do të vijë.

ZiK: Të gjitha keto do të jenë në kuadër të një qeverie të re, të cilën ju do ta formoni ?

Demaçi: Nuk besoj se do të jetë Qeveri, sepse Qeveria nënkupton shtetin, kurse ne jemi duk u përpjekur ta bëjmë shtetin. Por, do të jenë organizma të cilët do të përpiqën ta ndihmojnë çlirimin e këtij populli dhe ta përgadisin formimin e shtetit të ri me të gjitha institucionet.

ZiK: Ju keni deklaruar se janë të implikuar tre faktor në krizën e Kosovës: Millosheviqi, UÇK-ja dhe faktori ndërkombëtar-SHBA-JA. Si do t’i afroni këta faktorë ?

Demaçi: Unë besoj se do të mundem ta bëjë këtë, edhe pse nuk mendoj se do ta bëjmë lehtë dhe shpejt. Mirëpo, unë kam nderim të madh dhe përgjegjësi të madhe, dhe nuk do të pushoj që të jem në kontakt me të gjithë shqiptarët me vullnet të mirë, me të gjithë që janë të lirë nga iluzionet, nga politika e kotë, nga vetëm shprehja e dëshirave, por të gjithë shqiptarët që janë në gjendje me punën e tyre, me jetën e tyre, ta mbështesin në rend të parë forcën tonë kryesore sikur që është UÇK-ja, sepse kjo është mbeshtetje e vullnetit të popullit. Do të jemë i gatshëm gjithashtu të kontaktojnë me të gjithë serbët të cilët janë të gatshëm të mendojnë ndryshe dhe që e duan me të vertetë interesin e popullit të vet, e jo që luftojnë për do karrige e për do kolltuqe etj. Do të jem i gatshëm të bisedojë edhe me njerëz të regjimit, në qoftë se ata më shpejt, se një ditë po se po, por edhe më shpejt do ta ndryshojnë mendimin e tyre, qëndrimin e tyre ndaj problemit shqiptar, dhe do të jenë të gatshëm që ta pranojnë vullnetin politik të shqiptarëve dhe të kërkohët zgjedhja në suazën e referendumit të ’91-tës. Do të jem i gatshëm që të jap sqarime me durim të madh të gjithë faktorëve ndërkombëtar, në radhë të parë amerikanëve, sepse janë më përpara se të tjerët dhe kanë treguar interesim dhe angazhim më të madh, po të cilët ende nuk e kanë kuptuar problemin tonë deri këtu, të cilët ende janë duke bërë koncesione, kompromise me aleatët e vet evropianë. D.m.th ekziston edhe ketu një bazë që edhe amerikanët si faktor më i rëndësishëm i jashtëm për zgjedhjen e problemit tonë, disa sende, disa realitete t’i kuptojnë dhe në rendë të parë ta kuptojnë se shqiptarët janë të vendosur të paguajnë çfardo çmimi, e jo të bëjmë siç bën z.Rugova. Ai thotë se më së miri do të ishte Kosova e lirë do të ishte më së miri, thuaja se ti je shku në një dyqan e pyt çka është më e miri ?!

Pra ne do të themi se liria e shqiptarëve është e domosdoshme sepse është e domosdoshme për të qenë edhe populli serb i lirë, dhe me kalimin e kohës ka për ta kuptuar, që duke shtypur popullin shqiptarë gjithnjë e më pak do të mbetet i lirë. E kemi një problem që regjimi serb, meqënse është regjim i iponuar, regjim i cili mbahët në pushtet me forcë, që nuk shikon se si shprehet lufta e tij kundër shqiptarëve d.m.th se si shprehet në jetën, në shkallën e jetesës, në ekonomi, në shkencë, në kulturë etj. Ju e dini edhe vetë, është përseritur disa herë, se Serbia shpenzon çdo ditë nga dy milon dollarë vetëm për të finansuar të gjitha veprimet ushtarake dhe shkatërruese që i bënë në Kosovë. Një shpenzim të tillë nuk do të mund t’ia lejonte vetës edhe një shtet sikurse është Franca, e jo më një Serbi e vogël me njëqind probleme tjera. Mirëpo, në Serbi është një regjim i cili nuk i jep llogari popullit i cili mundohët me çdo kusht të mbahët në pushtet, i cili manipulon me popull edhe përkundër të gjithë treguesve se kjo plitikë është fatale, shkatërruese për vetë popullin serb. Ata vazhdojnë këtë politikë, sepse dojnë me çdo kusht të mbesin në pushtet. Pra, kemi të bëjmë me një fenomen i cili është shumë më i komplikuar sesa që duket në realitet. Prandaj, edhe ky pushtet, ky regjim, ushtron mbi ne një luftë të ndytë që nuk mund të përshkruhet. Këta nuk bëjnë luftë me ata që luftojnë, por bëjnë luftë me ata të cilët nuk luftojnë, me popullin e pafajshëm, me pleq, plaka e fëmijë, e me njerëzit të cilët rrijnë në shtëpitë e tyre. E bëjnë këtë punë për t’ia ngarkuar barrën UÇK-së, në mënyrë që ta ndajë popullin nga ushtria, që ta thyejnë vullnetin e popullit për liri, vetëm për këtë arsye e bëjnë.

ZiK: Në këtë kontekst, pra të kësaj lufte të ndyrë që bënë Serbia, pas ofanzivës serbe më të fundit, zotni Rugova u shpreh se pozicioni i tij negociator është më i fortë. Si e komentoni këtë ?

Demaçi: Po tash unë nuk kam dëshirë që t’i jap zotit Rugova goditje të ulta. Nuk merrem me goditje të ulta, nuk kam dëshirë. Ajo është një formulim shumë i gabushëm. Nuk e di a e ka menduar zoti Rugava këtë punë apo s’e ka menduar. Nga kjo del se ai është gëzuar se serbia ka ushtrauar një ofensivë shkatërruese kundër UÇK-së. Ky ka menduar se u shkatrruar UÇK-ja. Faktikisht nuk u shkatërruar UÇK-ja. Jo, UÇK-ja e ka dhënë provimin e maturës dhe u shëndrruar në një ushtri serioze. UÇK-ja do të bënte gabim fatal sikur ta pranonte luftën të cilën ia imponoi Serbia, pra sikur t’i mbronte ato territore të lira. Atëherë ushtria do të shkrihej, do të shkatërrohej, do të vritjej dhe më nuk do të kishte kush ta vazhdonte luftën. Ushtria jonë nuk e bëri atë. Ushtria jonë doli nga kjo luftë faktikisht fitimtare, por njerëzit tanë të thjeshtë nuk janë në gjendje që të kuptojnë. Njerëzit tanë të thjeshtë kur luajnë shah, ata mundohën t’i marrin figurat. Shahisti i mirë ta jep mat. Shahisti i mirë të jepë figuara, shahisti i keq lufton për të marrë figura. Edhe në këtë rast, regjimi serb u mundua t’i shkatrroi ato territore të lira. Ai harroi se në këtë ofensivë të cilën na e imponoi, regjimi serb faktikisht e ka kualifikuar, e ka shkolluar UÇK-në. Sepse, të gjithë ata luftëtarë, shumica e të cilëve kanë qenë të ri, kanë qenë të papërvojë lufte. Pas një muaji të kësaj ofansive të paparë, çdonjeri prej tyre, nuk është më ushtar i thjeshtë. Çdonjëri prej tyre faktikisht ka dije e përvojë luftarake sikur të kishin krye akademi ushtarake dhe të gjithë ata janë nga major e përpjetë. Kështu që kjo u krijua në ushtri që do ta sjell fitorën për popullin shqiptar, a kjo është krijuar me duart e veta. Regjimi serb me duart e veta e ka krijuar pa e ditur se ç’bën. Duke dashur që ta eleminojë, ai faktikisht me presion shumë të madh e çelikosi ushtrinë dhe tash e bëri të paasgjasueshme, plus vetveten e ka qitur në një situatë që tash ta kemi një luftë shumë më të thjeshtë për shqiptarët dhe shumë më të komplikuar për regjimin serb.

ZiK: Populli (Popullata civile) është e damtuar me kët ofanzivë…

Demaçi: Populli është damtuar, por edhe në këtë pikë regjimi serb ka humbur, sepse për njiqind vjet përpara e ka parapaguar urrejtjën e popullit tonë kundër vetvetës. Për njiqind vjetët e mëparme, shqiptarët nuk kanë më nevojë që t’i lexojnë librat për Lidhjën e Prizrenit, për luftën e Shote Galicës, të Azem Bejtës, Idriz Seferit, Isa Buletinit etj. Nuk kanë nevojë të lexojnë kujtimet, sepse i pamë në qindra prej tyre nga bijtë tanë, këtu para nesh, me Idriz Sefera, me Shote G§alica, me qindra… Kështu që krejtë një gjeneratë është përgaditur dhe është pjekur që ta fitoj lirinë. Regjimi serb në këtë plan ka fituar shumë pak dhe ka humbur në menyrë të pakompenzuaeshme.

ZiK: Ju e zut në gojë krejt rastësishtnjë ngjarje të para njëqindenjë vjetësh: Lidhjen e Prizreni. Megjithatë, kur jemi ketu, unë mendoi se ka vend për të nxjerr mësime të duhura nga dështimi i Lidhjës së Prizrenit. Sipas historianve Lidhja e Prizrenit dështoi për shkak se u krijuan tri Lidhje të Prizrenit. Edhe sot thuaje se dashakeqët e popullit shqiptar se janë tri UÇK…

Demaçi: Shikoni, unënuk mendoj seato tri Lidhje të Prizrenit u krijuan rastësisht, por të thuash sot se ekzistojnë tri UÇK ëhtë gabim, sepse egzistojnë shumë shtabe lokale të cilat e kanë të vetmin qellim çlirimin e Kosovës. Ky është qi qellimi që i bashkon. Këto shtabe lokale e respektojnë Shtabin e Përgjithshëm dhe i nënshtrohën vendimeve të tij. Ndoshta disa njerëz nga padija, po shumica e tyre nga dëshira e tyre që të përçajnë UÇK-në, ashtu siç i bëjnë përçarje popullit tonë, siç i përçan të gjitha partitë, siç e përçan më në fund edhe partinë e vet dhe trumbetojnë se si « ja, edhe na kemi grupesimpatizeresh. Ato janë disa grupe shumë të vogla njerëzish të cilat kanë hyrë në luftë sepse e ka përfshi vala e luftës, dhe nga pozita ato pozita ata mundohën të japin njëfar zëri sikur e përkrahin Ibrahim Rugovën dhe politikën e tij që ato dy gjëra janë të papajtushme njera me tjetrën. Nuk mund të luftosh sot dhe të thuash se e përkrah Ibrahim Rugovën, sepse Ibrahim Rugovës nuk i duhet lufta. Ibrahim Rugova është për kapitullim. Ibrahim Rugova është për atë që ia japin dhe falimnderës. Kështu që këto përpjekje që bëhën nga kapitullantët e brendshëm dhe armiqtë e jashtëm nuk kanë shans që të fitojnë, sepse është Serbia ajo që, deshtën apo nuk deshtën shqiptarët, do ti bashkojë, dhe janë shqiptarët ata që më qellimin e tyre të lirisë të cilët do të dijnë që të bashkohën dhe ato dallime krahinore që egzistojnë dhe do të egzistojnë, dhe nuk janë të këqija aspak, ato do të jenë vetëm forma të cilat do ta bëjnë edhe më të bukur jetën tonë dhe popullin tonë, por nuk do të mund të ketë përçarje në kuptimin e përçarjeve si dëshirojnë armiqtë tanë.

ZiK: Thuhet se me formimin e grupit negociator për bisedime me serbët, zotni Rugova edhe njëherë don ta shpëtojë Serbinë nga intervenimi i faktorit ndërkombëtar…

Demaçi: Unë mendoj se zoti Rugova don vetën ta shpëtojë. Zoti Rugova mundohët ta shpetojë kolltukun e vet. Posa të mundohësh ta shpëtosh kulltukun tënd, kjo shkon në interes të Serbisë. Posa të harrosh se ke detyra që jnë shumë më të rëndësishme sesa detyrat përsonale, grupore etj. Kjo shkon në favor të Serbisë. Detyra e çlirimit të popullit është shumë më e rëndësishme se të gjitha detyrat tjera. Rugova mundohët që ta shpëtojë kolltukun e vet, ta zgjasë status kuan sa më shumë. Edhe me marrëveshjen për shkollat, edhe me atë aneksin për shkollat, edhe me atë shkurajën dhe rënjën në gjunj që i bëri Sllobodan Millosheviqit më 15 maj, ai bëri hapa për ruajtjën e kulltukut të vet. Të gjitha këto ishin dështime trashanike të cilat ai i bëri për ta ruajtuar kolltukun e vet, sepse keshtu i thanë të bënte, sepse e dinte se atë e ka mbështetje dhe jo popullin, i bënte keto gafe dhe keto gafe ia humbën edhe atë pak kredibilitet që e ka pasur te populli dhe ka rënë në situatë që çkado që t’i thën ai është në gjendje që të bëjë dhe të gjitha keto do të shkojnë në favor të Serbisë fatkeqësisht dhe ai dalngadalë do të humbë krejtësisht.

ZiK: Megjithatë, zoti Rugova ende i ka disa përkrahës. Në plazh…

Demaçi: Zoti Rugova ka përkrahës të atyre njerëzve që nuk janë të gatshëm që të luftojnë për lirinë e popullit të vet. Brenda çdo populli është një shtresë e cila është e gatshme që të bashkëpunojë me çdo okupator, është e gatshme që të pranojë çdo lloj statusi vetëm që « të mos më ngasin », vetëm « që të rri t’i ruajë interesat e mia ». ju e dini edhe vet se kush janë ata. Ata tregohën vetë, shihen vetë. Mirëpo, numri i tyre vie çdo ditë e më tepër duke u zvogluar, sepse vetëdija e popullit vie duke u rritur. Sot kemi situata kur baba është me Rugovën, ndërsa krejt familja ëhtë kundër Rugovës. Pse? Sepse baba i ka disa interesa të vetat, kurse bijtë, të rinjët, i kanë disa interesa të veta. Fëmijët e shikojnë ardhmërinë, fëmijët e shikojnë lirinë, si bazë kryesore për ardhmerinë e limtuar të njerëzve, sepse të rinjtë e kuptojnë se pa liri s’ka asgjë. Për dis a pleq që liria përfundon brenda shtëpisë së tyre, brenda rrethit familjarë apo lagjës së tyre. Ata janë vazhdimisht të gatshëm për komprimise, ta ruajnë njëfarë qetësie, njëfarë paqeje, të mos flijohën, të mos sakrifikohën ashtu siç e kërkon momenti historik, d.m.th.të bëjnë « politikë » dhe ua mbajnë anën atyre që bëjnë politikë, se zoti Rugova dhe grupi i tij janë duke bërë politikë, ata nuk merren me politikë.

ZiK: Jeni shprehur për një luftë me metoda të reja të UÇK-së që do t’i shkaktojë dëme të padurueshme Serbisë. Çka keni menduar me këtë ?

Demaçi: Regjimi i Beograditduke u munduar që ta eliminojë dhe ta asgjësojë UÇK-në, ai faktikisht mori pjesë në përfundimin e një faze të krijimit të rritës së UÇK-ës. Ju e dini se UÇK-ja njëherë filloi me tridhjetë vetë, pastaj u bë një numër pak më i madh dhe pas masakrave që u bënë në Prekaz, pas qëndresës heroike të familjës Jashari, filloi me shpejtësi të madhe që të rritet dhe të zgjerohet UÇK-ja, dhe erdhëm deri te momenti që sot të kemi me mijëra shqiptarë.

Patën një kohë të mjaftushme që të bëjnë ushtrime, që të konsilidohën, që ta kontrollojnë një pjesë të territorit, ta shohin se ç’është ajo liri e vogël dhe erdhi koha që ata duhej të kalonin duke pasur parasysh paisjen e tyre, armatimin e tyre, erdhi koha që të ndrronin mënyrën e qëndresës. Mirpo ishte inercioni që e vazhdonte atë punë. Regjimi i Serbisë ishte ai që i dha fund kësaj situate. UÇK-po kthehet aty ku ishte në fillim flaka e luftës nga goditja që përkohësisht regjimi serb e goditi UÇK-në.Tash shtrohët situata që UÇK-ja të ndërrojë taktikë: të mos pozicionohët më sikur ishte pozicionuar dikur, të mos përpiqet që të mbajë territore të lira dhe të detyrohet që të bëjë luftë frontale, që të ndahet në grupe të vogla operative të shpejta, të cilat përmesë armatimit të vet të lehtë të këmbsorisë, të mund t’i sjellin probleme shumë më të mëdha sesa që i sollën derisa i kishin ato territore të lira.

Sa ishin territore të lira, regjimi serb e dinte afërsisht se ku gjendet UÇK-ja, e kishte njëfar kontrolli: ata ishin atje-këta ishin këndej. Por tash, me ndërrimin e taktikës, UÇK-ja do të bëhet shumë më e shpejtë, shumë më operative, shumë më e levizshme, shumë më e rrezikshme dhe shumë më kokëçarëse, sepse ushtria dhe policia serbe nuk do të dijë se ku e kanë : a e kanë majtas, djathtas, prapa shpine apo para etj,etj., dhe do të jetë shumë më vështirë që të qëndrohet për një afat më të gjatë, që t’i dilet në krye me një rezistencë keso dore.

ZiK: Kur bëhet fjalë në kthimin në luftën guerile, analistët e huaj kanë parashikuar mundësinë që UÇK-ja të rrëshqas edhe « në ndonjë aksion terrorist », A do të dijë që të ruhet edhe më tutje UÇK-ja nga keto rreziqe që i parashohin analistët?

Demaçi: Ashtu është, analistët kanë parashikuar diçka të tillë, mirëpo UÇK-ja edhe kur ishte një grup i vogël nuk merrej me terrorizëm, sepse terrorizëm do të thotë në qoftë se dikujt ia imponon një ide ose idelogji me dhunë, në se dikujt mundohësh t’ia marrësh një diçka që është e tij, por në qoftë se ti lufton për lirinë tënde dhe je në konflikt me ato forca që ta kanë mohuar dhe ta bëjnë të pamundur lirinë tënde, s’mund të jesh terrorist. Ajo sot kur është një armat e vërtetë, aq më pak do të ketë mundësi që të lëshohet në terrorizëm. UÇK-ja do ta vazhdojë luftën kundër atyre që na mbajnë në robëri.

Nuk kemi kohë që të mirremi me gabime

ZiK: UÇK-ja si ushtri serioze, siç edhe ju e cilësoni, çka ka përfituar me Adem Demaçin në krye të përfaqësuesve politikë të saj?

Demaçi: Po, e para, UÇK-ja me Adem Demaçin ka fituar një njeri i cili ka përvojë të gjatë politike, ai është një njeri që nuk shitet, i cili nuk frikohët, është një njeri i cili nuk mashtrohet dhe kjo është një punë jo e vogël. E dyta, UÇK-ja e ka në krye të krahut politikë një njeri i cili është i pranuar në botë si njeri i paqës, si njeri i dialogut, si njeri i bashkëpunimit, si njeri i dashurisë ndaj popujve, si njeri i cili nuk ka në shpirtin e vet asnjë urrejtje ndaj asnjë njeriu dhe asnjë populli dhe kjo në një menyrë UÇK-së ia bën të mundur që ta rrisë respektin ndaj vetvetës dhe t’i tejkalojë edhe disa rreziqe eventuale që do të mund të ishin sikur në krye të tyre të vinte një njeri me një pervojë pak më të vogël, sepse çdo përvojë paguhet, e përvoja fitohët në gabime, por ne nuk kemi kohë që të merremi me gabime, por kmi nevojë që menjëherë të dijmë të ecim dhe të shkojmë përpara me flijimet tona, me sakrificat tona.

Nuk dua të kem truproje

ZiK: Si e ndieni veten si jeri i vetëm i UÇK-së që ecën lirisht nëpër rrugët e Prishtinës?

Demaçi: Shikoni, mua më kanë thënë disa shokë se duhet të ruhësh, duhet të kesh truproje etj,etj., por, jo: Unë nuk dua të kem truproje. Unë nuk do të dal gjithmon sikur kam dalë. Unë nuk i jap as pesë para nëse dikush donë të më vras, mund të më vras. Unë nuk kam fuqi ta vras askënd. Por, nëse dikush mendon, qoftë ai shqiptar apo serb, se fiton diçka se e vret një Adem Demaç, unë jamë i gatshëm të më vrasë. Unë do të jem në shërbim edhe të popullit serb, por edhe të forcave të vërteta të botës të cilat janë në funksion të lirisë dhe të së drejtës njërëzore. Por unë nuk kam dëshirë që të bëhëm njeri prapa të cilit do të shkojnë roje, një automobil përpara, një automobil prapa, ose që do të shetisë me një automobil të blinduar etj.etj. Unë jam njeri në shërbim të të gjithë këtyre njerëzve, dhe në qoftë se këta njerëz, qofshin serbë, qofshin shqiptarë nuk e kuptojnë rolin tim, atëherë nëse më vrasin mua e vrasin veten. Dhe ata nuk meritojnë më shumë asgjë: le ta vrasin veten.

ZiK: Po kur do të ju shofim në uniformën e UÇK-së?

Demaçi: Unë nuk mund,… nuk do t’ma shifni uniformën e UÇK-së. Unë jam civil, unë do të mbetëm civil, dhe UÇK-ja nuk ka nevojë për ndihmën time ushtarake. Unë nuk jam ushtarak, unë nuk e njoh artin e luftës, nuk e kam as moshën për atë punë, por edhe sikur ta kisha moshën, unë mendoj se roli im është në politikë, roli im ëhtë që ta bëj atë që s’mundet ta bëjë UÇK-ja si forcë e organizueme ushtarake, unë si civil duhet të bëj dhe do ta bëj, në mënyrë që të kombinohën të dyja (lufta dhe politika-vër.red.) sepse t’i nuk mundësh ta gatuash bukën vetëm me miell: duhet t’i qesish edhe ujë. Vetëm kur të bashkohën këta të dy faktorë atëherë e tamam punë. Unë jam ajo pjesa e atij faktori politik i cili është i domosdoshëm që të na shpije drejtë fitores, ndërasa vëllëzrit që kanë marrë pushkën në dorë janë ai faktori i forcës, janë ai faktori i gatshëm i rezistencës edhe me gjak në qoft se duhet. Të dy palët jemi duke marrë parasysh vdekjen, duke e parë vdekjen me sy, se të palët jemi në rrezik, tash unë pak më në rrezik se ata sepse unë s’kam kurgjë hiç në dorë e ata kanë diçka, por të dy palët jemi duke e bërë të njëjtën punë me mjete të tjera, në pozita të tjera, me një çellim të caktuar.

Nga jugu në veri, në krejt Shqipëri po ngritet temperatura për Kosovën

ZiK: Me konfliktet e fundit në kufirin shqiptaro-shqiptar, mes ushtrisë serbe dhe popullsisë së veriut të Shqipërisë politike, a po implikohët kështu dalëngadalë Shqipëria në luftë të armatosuar me Serbinë?

Demaçi: Po tash ndoshta këta që janë establishmenti politik, duke e kuptuar raportin e forcave, duke e kuptuar çka po kërkon Evropa prej nesh etj. etj., ndoshta nuk do të implikohën. Gjaku nuk është ujë. Mendoj se në Shqipëri pavarësisht nga problemet e shumta që ka populli shqiptar, temperatura po ngritej brenda popullit shqiptar, që nga jugu në Veri. Gabojnë keq ata që mendojnë se vetëm Veriu e përkrahë Kosovën. Ta dini se më shumë përkrahje kemi në Jug sesa në Veri dhe qartë po e shoh se që nga Jugu në Veri po vjen duke u ngritur temperatura në favor të Kosovës, sepse në mbarë Shqipërinë po kuptohët se Kosova nuk është çështje më vet, se Kosova nuk është çështje e ndarë e popullit shqiptar, dhe të gjitha keto lëngata nëpër të cilat ka kaluar Shqipëria si gjysëm shteti, kanë arsyen e madhe se nuk kanë pasur territor të mjaftushëm që të zhvillohët si shtet i plotë dhe e ka pasur barrën e madhe të gjysmës së popullit shqiptar nën robëri. Nëse faktori ndërkombëtar nuk angazhohet me kohë me tërë potencialin e vet që të ndërhyjë dhe ta ndërprejë këtë gjakderdheje që e imponon Millosheviqi, do të vijë koha që populli shqiptar do të rebelohet edhe kundër qeverisë së vet për t’i ardhë në ndihmë Kosovës. Do të vijë dita që më nuk do të kemi vetëm disa mijëra kosovarë që presin për të hyrë në Kosovë, po do të shperthejë kufiri nga të gjitha anët dhe më nuk do të ketë mundësi asnjë fuqi që t’i ndalë. E unë mendoj se këtë punë janë duke e përckjellur ata që duhet ta përcjellin. Po e them edhe një herë se në popullin shqiptar po rritet e po forcohët ndjenja se nuk mund të rrijmë dhe të vështrojmë se si fëmijët tanë, vëllëzrit tanë në Kosovë (që i shohin ata në televizion) vuajnë nën terror të atillë që nuk vështrohet as në Azi, as në Afrikë.

ZiK: Pikrisht tani është duke u zhvilluar një manovër e shteteve të NATO-s në qiellin e Shqipërisë politike. NATO, me këto manovra larg Serbisë dhjetëra kilometra, po e frikëson popullin shqiptar apo Serbinë?

Demaçi: Kjo ka qen e planifikume edhe më herët. Unë mendoj se NATO-ja si një forcë në duart e politikës evropiane, janë duke u menduar t’ia bëjnë me dije Serbisë se sa të fortë dhe sa kanë mundësi që të bëjnë. Serbia këto sende i di aq mirë sa nuk ka nevojë të bëhen kurrëfarë manovrash as mbi Shqipëri, as në Mqedoni, por ka nevojë që të bëhen disa ndryshime në sferen politike të shteteve evropiane dhe të Amerikës. Që të merret një vendim politik i prerë, pengojnë interesat e mëdha, kompremiset e mëdha. Megjithatë, edhe këto manovra janë në inetersin e popullit shqiptar, kjo është pos të tjerash edhe një mundësi që Shqipëria të paiset edhe më tutje me armatim modern. Por jam kundër mbjelljes së iluzioneve se me manovra mbi Shqipërin do ta godasin Serbinë etj.etj. Shtetet evropiane, përbërëse të paktit NATO nuk janë në gjendje për të vepruar unison, shumë prej tyre kanë interesa të kundërta, prandaj këto pazarllëqe i paguan populli im me rruzën e shpinës, por populli shqiptar duhet ta dije se liria nuk fitohët me pallavra, por me sakrifica. Të mos mendoj askush se ky popull që vuan maleve, i etur e i uritur, pra keto vuajtje do të shkojnë kot. Jo.Këto shkojnë në përpjekjën e popullit shqiptar për ta fituar lirinë. Pikrisht keto po ndikojnë në ngritjën e temperaturës në mbarë popullin shqiptar.

Ndihmat duhet të shkojnë në funksion të lirisë së popullit

ZiK: Qeveria e Bukoshitnuk nuk e ka financuar luftën çlirimtare që udhëheq UÇK-ja. Cili është mendimi i juaj ?

Demaçi: Unë s’po mund të besoj se si një njeri intelegjent siç është ai të bëjë një gjë të till dhe do të ishte e pafalshme nëse ai nuk ka financuar me vetëdije. Në bazë të disa komunikatave të UÇK-së po shihet se diçka nuk është në rregull në këtë drejtim, nuk po funksionon si duhet dhe duhet të bëjmë krejt ç’është e mundur që ato mjete të zhbllokohen dhe të shkojnë në favor të ndihmës së popullit shqiptar, që ka nevojë për ndihma të gjithanshme dhe të jenë ato ndihma në funksion të lirisë së popullit shqiptar. Unë s’jam takuar me zotin Bukoshi që një kohë të gjatë që të flas për këtë punë se kush e pengon…

ZiK: Thuhet nga rrethi i tij se është zotni Rugova ai që ka vënë këmbën në këtë dejtim të bllokimit të mejeteve për çlirimin e Kosovës…

Demaçi: Edhe këtë punë duhet ta analizojmë. Unë mendoj se çdokush prej nesh, pavarsisht se kush jemi dhe ku jemi, ka përgjegjësinë e vet. Sa më lart në pozitë, përgjegjësia është më e madhe, dhe nuk di se sa do të munden njëri-tjetrin ta fajësojnë jo ky ka faj se unë s’kam faj etj. etj., derisa nevojat janë shumë të mëdha, detyrat duhet të kryen. Nuk guzon dikush të frenohët nga tjetri që të mos jetë vetë në funksion të lirisë së popullit të vet. Ato pengesa nuk do të mund të arsyetohën dhe nuk do të mund të merren parasyesh.

Unë i kam harmizuar qëndrimet me Shtabin e Përgjithëm

ZiK: A do të takoheni me anëtarët e ekipit politik që i emëroi Shtabi i Përgjithshëmi UÇK-së të cilët ju i kryesoni ?

Demaçi: Nuk e di a do të takohem…

ZiK: Që t’i harmonizoni qëndrimet…

Demaçi: Nuk ka… paj … Unë i kam të harmonizuara me Shtabin e Përgjithshëm. Ata djem atje që merren me politikë, ata kanë mundësi që të kontaktojnë me Shtabin e Përgjithshëm. Do të jetë punë e thjeshtë ajo. Ne jemi të gjithë në një punë, ne i dimë të gjitha çka duhet, kështu që nuk do të kemi nevojë shumë shpesh të kontaktojmë. Detyrat dihen, mundësitë tona dihen, unë nuk mendoj se ka nevojë për kontakte…

ZiK: Opinioni me vendimin e fundit të Shtabit u takua me emra të rinj nga grupi politik që u caktua nga Shtabi…

Demaçi: Po nuk e di a janë të caktuar, a kanë qenë më parë të caktuar, a kanë punuar edhe më përpara apo s’kan punuar edhe më përpra… unë nuk jam në rrjedhën e atyre ngjarjve. Ato sende nuk janë varë prej meje, unë nuk jam në dijoni se kush janë e çka janë, por nuk duhet të vuajmë nga kush e di se çfar të njohur, por duhet të përpiqemi që me punë të ecim më shpejt drejt lirisë.

Ekipi i bashkëpunëtorëve

Intervistën e udhëhoqi: Muhamet MAVRAJ

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj
Ju lutem vendosni emrin tuaj ketu